آموزش کامل عکاسی از طلوع آفتاب + تجهیزات مورد نیاز

عکاسی از طلوع آفتاب. عکاسی از منظره بی‌نظیر طلوع آفتاب. احتمالا برای هممون پیش اومده که برای عکاسی از طلوع خورشید برنامه‌ریزی کردیم اما نتونستیم از خواب بیدار شیم. بعضی وقتا نیمه‌های شب که ساعت زنگ میزنه و ما رو از خواب بیدار میکنه از خودمون می‌پرسیم: آیا ارزشش رو داره؟ اما بعدش به لذت ناشی از ماجراجویی فکر می‌کنین. اینکه عکاسی از منظره طلوع آفتاب چقدر لذت بخشه. و به سرعت خواب رو فراموش می‌کنین. لباس میپوشین، کوله‌پشتی‌تون رو برمی‌دارین و سراغ زیبایی‌های طبیعت هنگام طلوع خورشید میرین.

طلوع در برابر غروب

خیلی از آدم‌ها از من می‌پرسن: چرا طلوع آفتاب؟ نمیشه به جاش از غروب آفتاب عکاسی کرد؟ البته که میشه! اما یک تفاوت عمده بین این دو هست. و دلیل اصلی که من طلوع آفتاب رو دوست دارم همینه.

وقتی که از غروب عکاسی میکنین، احتمالا اطرافتون پر از آدم هست. قدم میزنن. با هم حرف میزنن و افکارشون رو توی هوا شناور میکنن. قدم میزنن و وارد کادرتون میشن. یا خیلی کارهای دیگه میکنن که حواس شما رو پرت میکنه. اما موقع طلوع آفتاب، خیلی راحت میتونین با طبیعت خلوت کنین. میتونین روی فکر خودتون متمرکز بشین و احساستون رو به بهترین شکل توی عکس بیان کنین.

 

آماده شدن برای عکاسی از طلوع آفتاب در طبیعت

خب! تصمیم گرفتیم که از طلوع عکاسی کنیم. و وقتشه که آماده بشیم. من توصیه میکنم همیشه از شب قبل آماده باشین. با این کار، هم میتونین 10 دقیقه بیشتر بخوابین و هم اینکه احتمال فراموش کردن تجهیزاتتون خیلی کمتر میشه.

چی با خودمون ببریم؟

چک لیست کوله:

• دوربین و مموری کارت به همراه باتری فول شارژ شده
• سه پایه (حتما اتصال سه پایه و دوربین رو چک کنین)
• خوراکی مختصر (صبح خیلی زوده. یادتون که نرفته؟ گرسنه نمونین)
• هدلامپ (چراغ روی سر). ممکنه توی تاریکی سرگردون بشین!
• بهترین لنزهاتون

 

همراه داشتن وسایل دیگه، اختیاریه. هر چیزی که به نظرتون مناسب شرایط آب و هوایی یا اون منظره خاص هست، بردارین.

 

 

بهترین دوربین برای عکاسی از طلوع خورشید

همونطور که میدونین، بهترین دوربین در واقع همون دوربینیه که الان دارین! این حقیقت تا حدی درسته. اگه دوربین DSLR نسبتا خوبی دارین، پس روی لنزها سرمایه‌گذاری کنین. اما اگه میخواین دوربین بخرین، این نکات رو مدنظر قرار بدین:

 

داینامیک رنج: اکثر دوربینهای مدرن امروزی، به اندازه کافی داینامیک رنج بالا و رنگ‌های عالی دارن. اگه جزئیات بیشتر میخواین، به DxO Mark برین و تست سنسورها و مقایسه اونها رو ببینین.

نوردهی طولانی (لانگ اکسپوژر): دوربین شما باید قادر باشه نوردهی طولانی تا حداقل 30 ثانیه داشته باشه. تا اونجایی که من میدونم، تمام DSLR ها این قابلیت رو دارن. پس این مورد بیشتر در مورد دوربین‌های موبایل صادقه. اگه دوربینتون حالت Bulb (B) داشته باشه که میتونین نوردهی‌های طولانی‌تر هم داشته باشین.

از هرچی که دارین استفاده کنین: اگه دوربینهای قدیمی‌تر دارین، از همون استفاده کنین و به جاش روی سفر، آموزش یا لنزهای جدید سرمایه‌گذاری کنین.

رزولوشن: برعکس چیزی که عموم مردم فکر میکنن، مگاپیکسل‌ها مهم نیستن. شما نمیخواین عکسهاتون رو در ابعاد خیلی بزرگ چاپ کنین. حتی هنوز هم میشه عکسهای دوربین قدیمی نیکون D80 که 12 مگاپیکسله رو در ابعاد مناسب چاپ کرد.

تجربه شخصی: توصیه میکنم تا اونجایی که بودجه‌تون اجازه میده، دوربینی با کنترل‌های بیشتر روی بدنه بخرین. نبود این کنترل‌ها روی بدنه، به این معنیه که باید تنظیمات رو از داخل منوها انجام بدین. مطمئنا شما نمیخواین که لحظه‌های مناسب رو از دست بدین؛ در حالیکه دارین توی منوهای تودرتو دنبال تنظیمات میگردین.

چه سه پایه ای انتخاب کنیم؟

سه پایه باید کاملا محکم و متعادل باشه. تا حدی که دوربین شما رو در مقابل وزش باد، حفظ کنه. اگه زیاد پیاده‌روی می‌کنین، تنها راه کاهش وزن سه‌پایه اینه که مدل‌های فیبرکربنی بخرین. اما بالطبع هزینه بالایی دارن. من خودم سه‌پایه‌های مانفروتو و اسلیک رو ترجیح میدم. اکثر مدل‌هاشون عالی و بدون کمترین مشکل هست. اما یه مشکلی وجود داره. اگه به مناظر دریایی علاقه داشته باشین، پس باید گاهی اوقات وارد آب بشین. نمکی که تو آب دریاست چیز خیلی بدیه. اصلا براش مهم نیست که شما سه پایه گرون دارین یا نه. بعد از چند ماه باعث خرابی پایه‌های سه‌پایه شما میشه. برای این مشکل دوتا راه حل داریم:

1. زمان زیادی رو صرف کنین و بعد از هر عکاسی طلوع آفتاب، به سرعت سه‌پایه‌تون رو کاملا تمیز کنین.
2. هر 6 ماه یا یکسال یکبار سه‌پایه‌های ارزون (ولی خوب) بخرین.

اگه گزینه دوم رو ترجیح میدین، سه‌پایه‌های Weifeng خیلی مناسب و خوبن. قیمت ارزونی دارن ولی کیفیتشون هم خیلی عالیه.

 

″ نکته حرفه ای: سه‌پایه‌های گیره‌ای بگیرین؛ نه پیچی. یعنی پایه‌ها به شکل گیره‌ای باز و بسته بشن. پایه‌های پیچی خیلی زود خراب میشن. یکی از سه‌پایه‌های من ظرف یک ماه خراب شد. ☹

 

لنزهای مناسب برای عکاسی از طلوع آفتاب

قانون سخت‌گیرانه‌ای در مورد لنزها وجود نداره؛ و شما تقریبا با هر فاصله کانونی میتونین از طلوع خورشید عکاسی کنین. معمولا عکاس‌ها لنزهای واید یا اولتراواید رو به عنوان لنز اصلی برای عکاسی از منظره طلوع انتخاب میکنن. من توصیه میکنم که تمام رنج رو پوشش بدین. لنز واید + زوم مید-رنج + تله فوتو، بهینه‌ترین انتخابه.

اگه تازه‌کار هستین، میتونین با لنزهای عمومی مثل 18-200 شروع کنین. از این طریق، استفاده از فاصله کانونی‌های مختلف رو یاد میگیرین و میفهمین که کدومش به سبک کاری شما نزدیک‌تره. (البته خودم به شخصه کیفیت این لنز رو خیلی قبول ندارم).

اینجا چنتا لنز توصیه شده برای عکاسی منظره رو براتون مینویسم که مطمئنم لنزهای خوبی هستن:

برای بدنه‌های کراپ سنسور:

Tokina 11-16mm f/2.8 AT-X Pro DX II

Nikon AF-S 12-24mm f4 G DX IF-ED

Canon EF-S 10-22mm f/3.5-4.5 USM

AF-S DX NIKKOR 10-24mm F3.5-4.5G ED

برای بدنه‌های فول فریم:

Tamron SP 15-30mm f/2.8 Di VC USD (I use it!)

Nikon AF-S Zoom-Nikkor 14-24mm f/2.8G ED

Sigma 24-105mm f/4 DG OS HSM Art

Nikon AF-S Nikkor 24-70mm f/2.8E ED VR

Canon EF 16-35mm f/2.8L II USM

Canon EF 24-105mm f/4L IS USM

 

 

پیش‌بینی وضع هوا:

عکاسی از طلوع، تماما مربوط به نور هست. این نور تا حدی زیادی بستگی به آب و هوا داره. باید یاد بگیرین چطور برنامه‌ریزی کنین تا بتونین بهترین عکسهای منظره طلوع آفتاب رو بگیرین. معمولا من آسمون نیمه ابری رو ترجیح میدم. هوایی که کمتر از 30% ابر داشته باشه، مزاحمتی برای عکاسی لنداسکیپ از طلوع ایجاد نمیکنه.

البته سناریوهای دیگه‌ای هم وجود داره. مثلا برای عکاسی از یک آبشار یا جنگل، ترجیح میدم آسمون کاملا صاف باشه. در اینطورت شانس بیشتری برای عکس گرفتن از اشعه‌های خورشید که از لابلای درخت‌ها عبور میکنه، داریم.

من خودم بلافاصله بعد از اینکه برای عکاسی از طلوع آفتاب از خواب بیدار شدم، یکی دو تا سایت رو چک میکنم: Accu Weather و Weather-Forecast. با این سایت‌ها میتونین پوشش ابر ساعتی و همچنین نوع ابرها و ضخامت اونها رو بررسی کنین. ممکنه یه وقتایی اطلاعات رو اغراق‌آمیز نشون بدن؛ اما کار کردن باهاشون سریعه و به سرعت میتونین اطلاعات تقریبی به دست بیارین. همچنین میتونه پیش‌بینی کنه که بین ابرها و افق، روزنه‌ای برای عبور نور باز میشه یا نه. برای ثبت رنگ‌های روشن، باید ابرها در ارتفاع بالایی باشن. ابرهای سنگین و کم ارتفاع، به ندرت ترکیب چشمگیر و قشنگی ایجاد میکنن.

در کل، هرگز نمیتونین 100% در مورد شرایط آب و هوایی مطمئن بشین. باید ابزارهای مختلف رو امتحان کنین و میانگین اونها رو بگیرین. یا ببینین کدوم یکی پیش‌بینی دقیق‌تری از آب و هوا داشته. وزش باد هم ممکنه روی بعضی از عکسهای منظره شما تاثیرگذار باشه. مثلا وقتی که باد شدید میاد، نباید نزدیک به نوک صخره‌ها بایستین. همچنین میتونین از مزایای هوای مه گرفته برای عکاسی از مناطق پر درخت استفاده کنین.

چطور لوکیشن مناسب رو پیدا کنیم؟

بعضی لوکیشن‌ها برای عکاسی از طلوع آفتاب خوب هستن و بعضی نه. اول باید چند منطقه مناسب رو پیدا کنین. میتونین از افراد محلی سوال کنین و یا از عکاسان باتجربه که قبلا توی اون منطقه عکاسی کردن بپرسین. عکاسان طبیعت رو خیلی راحت میتونین توی شبکه‌های اجتماعی یا سایت‌ها پیدا کنین. فقط کافیه سرچ کنین!

نکته مهم توی لوکیشن اینه که رو به شرق باشه. (چه نکته تابلویی! مسلما تا حالا پیش نیومده که آفتاب از غرب طلوع کنه!). بهرحال؛ شمال شرقی و جنوب شرقی هم خوبن. میتونین از این لوکیشن‌ها هم استفاده کنین. بعد از اینکه لوکیشن مورد نظرم رو پیدا کردم، توی Google Images، 500px، اینستاگرام و سایت‌های مشابه دنبال عکسهای اون لوکیشن می‌گردم. با اینکار یه دید اولیه و کلی از اون منطقه بدست میارم و میفهمم که قراره با چجور جایی روبرو بشم.

یادتون باشه موقع سرچ کردن حتما عنوان و توضیحات رو هم بخونین. چون ممکنه اشتباهی عکس جای دیگه رو روی اون لوکیشن تگ کرده باشن یا اینکه ممکنه عکس غروب به جای طلوع باشه. اما همچنان هم میگم که بهترین کار اینه که از عکاسان باتجربه و معروف کمک بگیرین و عکسهای اونها رو بررسی کنین.

سایت SunCalc یک ابزار خیلی کاربردیه که میتونین باهاش مکان دقیق ماه و خورشید توی یک روز خاص رو ببینین.

9 نکته طلایی برای عکاسی از طلوع خورشید

نکات زیر به شما کمک میکنن که به بهترین شکل ممکن از منظره طلوع آفتاب عکاسی کنین:

توی نور روز، منطقه رو خوب بررسی کنین.

بهترین راه آمادگی برای عکاسی از یک لوکیشن جدید اینه که قبل از عکاسی خوب بررسی شده باشه. قبل از طلوع آفتاب، هوا خیلی تاریکه و نمیشه نقاط مناسب برای عکاسی رو به خوبی شناسایی کرد. پس اگه براتون مقدوره، بهتره که روز قبل از عکاسی به اون منطقه برین و کاملا بررسیش کنین. بهترین نقاط رو شناسایی کنین. حتی میتونین از اپلیکیشن‌های واقعیت مجازی استفاده کنین تا جانمایی حدودی ماه، خورشید و کهکشان راه شیری رو بدونین.

یک ساعت قبل از طلوع در منطقه حاضر باشین

اصولا بهتره که قبل از طلوع خورشید توی لوکیشن حاضر باشین. به چند دلیل: اول اینکه توی این زمان میتونین عکسهای با نوردهی طولانی (Long Exposure) بگیرین. دوم اینکه مقداری زمان برای پیدا کردن بهترین نقطه و رسیدن به بهترین کادر خواهید داشت.

اولین هاله نوری حدودا 30-40 دقیقه قبل از طلوع آفتاب نمایان میشه. اما حتی زودتر از اون هم میتونین عکسهای لانگ اکسپوژر بگیرین. من 60 دقیقه قبل از طلوع، ابرهای قرمز هم دیدم. این نکته رو همیشه یادتون باشه: تمام رنگ‌های مُرده و ضعیف، توی عکس نهایی، کاملا واضح و شاداب میشن.

با استفاده از نور هدلامپ فوکوس کنین.

راه‌های متفاوتی برای فوکوس کردن در نیمه شب و تاریکی وجود داره. اما ساده‌ترینش استفاده از هدلامپ یا چراغ قوه‌ست. فقط کافیه یک آبجکت حدودا در منطقه هایپرفوکال انتخاب کنین؛ بعد فوکوس رو قفل کنین و عکس بگیرین. برای اینکار مراحل زیر رو طی کنین:

1. چراغ‌قوه‌تون رو به سمت یک آبجکت بزرگ و ثابت بتابونین.
2. با فشردن دکمه شاتر تا نیمه، روی اون نقطه نورانی فوکوس کنین.
3. وقتی دوربین صدای بیپ داد یا نقاط فوکوس توی ویزور چشمک زدن، یعنی فوکوس انجام شده. دکمه شاتر رو رها کنین.
4. مود فوکوس رو روی حالت فوکوس دستی بذارین. معمولا اینکار از طریق دکمه روی لنز انجام میشه. اگه بدنه شما موتور فوکوس داخلی داره، اون رو هم روی فوکوس دستی بذارین. به این ترتیب دفعه بعد که دکمه شاتر رو فشار میدین، فوکوس بدون تغییر میمونه.

یادتون باشه اگر فاصله کانونی رو تغییر دادین (زوم یا زوم بک کردین)، دوباره این کار رو انجام بدین. اصطلاحا “اثر فوکوس تنفسی” موجب میشه فوکوستون به هم بریزه.

عکسهایی با نوردهی طولانی (Long Exposure) بگیرین.

نیم ساعت تا 40 دقیقه قبل از طلوع برای این سبک عکس‌ها عالیه. دلیل اصلی زودتر اومدنمون هم همینه. هرچی نوردهی طولانی‌تر باشه، حرکت بیشتری رو میتونین ثبت کنین.

به طور معمول، در تاریکی مطلق (بیش از یک ساعت مانده به طلوع آفتاب)، میتونین سرعت شاترتون رو از دو-سه دقیقه برای f/8 تا ده دقیقه و بیشتر برای f/16 تنظیم کنین.

از قوه تشخیص و خلاقیت خودتون استفاده کنین تا ببینین به چه سرعتی برای نوردهی مناسب احتیاج دارین. سوژه‌های معمول برای عکاسی لانگ اکسپوژر در طلوع آفتاب، ابرها و آب هستن.

برای آسمون، میتونین هرچقدر دوست دارین نوردهی کنین. هرچی نوردهی طولانی‌تر باشه، ابرها دنباله‌دارتر ثبت میشن. اما در مورد آب به همین سادگی نیست. آب‌های نسبتا آرام (دریاچه، رودخانه)، با گذشت تایم بیشتر نرم و با نوردهی بیشتر از 30 ثانیه، کاملا صاف میشن.

آب‌های بیقرار مثل دریا و اقیانوس، با گذشت زمان به موادی مه آلود و تار تبدیل میشن. شخصا علاقه‌ای به تبدیل آب به جسمی مه آلود ندارم و ترجیح میدم توی این بازه زمانی از بالای صخره یا از فاصله‌ای دور نسبت به دریا عکاسی کنم. وقتی که خورشید بالاتر اومد و نور صحنه قوی‌تر شد، از صخره پایین میرم و سعی می‌کنم از ساختار و الگوی موج‌ها عکس بگیرم.

 

 

عکسهای با نوردهی کم بگیرین. (عکس‌های سریع)

ممکنه بدیهی به نظر برسه؛ اما گوش کنین: من خیلی از عکاسان حرفه‌ای و بزرگ رو دیدم که توی عکسهای لانگ اکسپوژر غرق میشن. باور کردنش سخته. اما تمام هوش و حواس اونها به خلق این عکسهای +30 ثانیه‌ای هست و بقیه چیزها رو فراموش میکنن. فیلترهای ND (Natural Density) میخرن تا نور روز رو بلاک کنن و یا علی از تو مدد! همینطور به این سبک عکاسی ادامه میدن.

اینکار مثل این میمونه که یک پای خودتون رو قطع کنین. درواقع دارین خودتون رو محدود به یک تکنیک و یک سبک خاص از عکاسی میکنین. توصیه من اینه که همه چیز رو آزمایش کنین. رویکردها و سبک‌های مختلف رو امتحان کنین. سرعت شاتر یکی از سه پارامتر ضروری عکاسیه. در استفاده از یک پارامتر، افراط نکنین.

با نور کار کنین.

اگه عکاسی رو به یک ارکستر تشبیه کنیم، نور، حکم ویولون نواز اصلی این ارکستر رو داره. عکاسی بدون وجود نور کاملا بی‌معنیه! نیمه شب از خواب بیدار میشیم که یک نمایش نور تماشایی رو ثبت کنیم. ما باید نور رو بشناسیم. اون رو درک کنیم و سعی کنیم باهاش همراه بشیم تا بتونیم بهترین خروجی رو ازش بگیریم.

به طور مثال شما از عکس نهایی یک تصوری دارین، اما نور موجود توی صحنه کاملا متفاوته. روی تصور خودتون پافشاری نکنین. به جاش انعطاف‌پذیر باشین. خودتون رو با شرایط نوری موجود تطبیق بدین و بر اساس شرایط فعلی طبیعت عمل کنین. یاد بگیرین که به سرعت تمام تنظیمات رو تغییر بدین و با شرایط نوری محیط سازگار بشین.

بهترین حالت اینه که منبع نوری در کناره یا روبروی شما باشه. بدترین حالت ممکن هم اینه که خورشید پشت عکاس باشه. چون نور همه جا رو پر میکنه و تمام جزئیات و بافت‌ها رو از بین میبره.

یک اثر هنری خلق کنین.

حتما شما هم عکس اشعه‌های نوری رو دیدین که از خورشید بیرون اومدن. باورش سخته که چقدر آسون میتونین از این عکسها بگیرین! بدون اینکه توی مبحث تئوری و ساختار تیغه‌های دیافراگم عمیق بشیم، فقط کافیه چند مرحله زیر رو انجام بدین تا بتونین افکت اشعه‌های خورشید رو داشته باشین:

1. لنزتون رو تمیز کنین.
2. خورشید رو پشت یک جسم تیره و مستحکم مخفی کنین و فقط یک بخش کوچکی از اون رو توی کادر داشته باشین.
3. دیافراگم رو روی f/16 بذارین. (حداقل دیافراگم مورد نیاز برای این کار f/11 هست)
4. روی نقطه‌ای به جز خورشید فوکوس کنین؛ چون نور مستقیم و روشن ممکنه سیستم اتوفوکوس رو گیج کنه.
5. عکس بگیرین، بررسیش کنین، تکرار کنین.

مطمئن بشین که لنزتون به خوبی تمیز شده باشه. در غیر اینصورت با فِلِرهای آزاردهنده‌ای روبرو میشین که توی ادیت هم به سختی میشه اونها رو از بین برد.

 

 

از ساعت طلایی استفاده کنین.

ساعت طلایی، زمانیه که بهترین نور وجود داره. این زمان، دقیقا بعد از طلوع شروع میشه و حدودا یک ساعت هم دووم میاره. این نور معمولا گرمه، سایه‌های طولانی ایجاد میکنه و تمام بافت‌ها رو نمایان میکنه. گاهی اوقات، دقیقا بعد از یک سپیده دم پرنور و رنگارنگ، ممکنه این نور مقداری بی حس و خسته کننده به نظر بیاد. (در مقایسه با اون سپیده دم نورانی)

اما این فقط یک خطای دیده. فقط 5 دقیقه صبر کنین و اجازه بدین تا چشمتون به شرایط نوری جدید عادت کنه. بهترین حالت برای عکاسی اینه که منبع نور در سمت راست یا چپ شما باشه تا سایه‌ها طولانی‌تر و جزئیات و بافت زمین، برجسته‌تر به نظر برسه.

از فیلترها یا براکتینگ استفاده کنین.

برای عکاسی طلوع آفتاب، نیاز به راه حلی دارین تا تفاوت نورسنجی بین زمین و آسمون رو حل کنین. به طور معمول، آسمون بسیار روشن‌تره. در نتیجه یا آسمون اوراکسپوز میشه و یا زمین آندراکسپوز. برای کم کردن این مشکل، دو راه دارین:

1. از فیلترهای تدریجی (گرادیانی) استفاده کنین. این فیلترها در واقع شیشه‌هایی هستن که یک بخششون تیره‌ست. این قسمت تیره، برای تاریک‌تر کردن قسمتی از کادر استفاده میشه. باید بخش تیره‌تر فیلتر رو روی ناحیه روشن کادر تنظیم کنین.
2. از براکتینگ استفاده کنین. چند عکس با نورسنجی‌های متفاوت بگیرین و در مرحله ادیت، اونها رو باهم ترکیب کنین.

شخصا دومی رو بیشتر میپسندم چون فیلترها معایبی دارن. اول اینکه ممکنه یک کَست رنگی روی عکس بذارن. دوم اینکه شما باید همیشه تعداد زیادی فیلتر همراهتون باشه تا ببینین کدوم فیلتر توی اون شرایط نوری مناسبه. سوم اینکه عوض کردن فیلترها زمان‌بره. و با توجه به اینکه خورشید به سرعت در حال بالا اومدنه، زمان محدودی داریم. در نتیجه ممکنه لحظات خاص رو از دست بدین.

و در نهایت دلیل چهارم هم اینکه فیلترها، عکسها رو با خط افق ناهموار (مثل صخره‌ها) خراب میکنن. در نتیجه من ترجیح میدم که به سادگی چند عکس با نوردهی متفاوت بگیرم و بعد اونها رو ترکیب کنم.

تنظیمات دوربین برای عکاسی از طلوع خورشید:

دیافراگم

درست مثل سایر انواع عکاسی منظره، معمولا باید روی حالت منوآل یا تقدم دیافراگم عکاسی کنین. توی عکاسی منظره، نیاز داریم که عمق میدان تا حد ممکن زیاد باشه. به همین دلیل حداقل باید دیافراگم رو روی f/8 بذارین. اما من توصیه میکنم تا f/11 – f/16 هم پیش برین.

اما از f/16 بالاتر نرین چون خطای پراش لنز، باعث کم شدن شارپنس عکستون میشه. درواقع برخی از لنزهای نه چندان حرفه‌ای، حتی روی f/16 هم دچار خطای پراش میشن. تنها راهش اینه که آزمون و خطا کنین و نتایج رو باهم مقایسه کنین.

سرعت شاتر

سرعت شاتر توی عکاسی از منظره طلوع آفتاب، متغیریه که بستگی به شرایط محیطی داره. وقتی که شما یک ساعت قبل از طلوع شروع به عکاسی میکنین، با تنظیم دیافراگم روی f/8، حداقل باید 5 تا 8 دقیقه نوردهی کنین.

”فوت کوزه‌گری: برای داشتن سرعت شاتر بیشتر از 30 ثانیه، باید یک ریموت شاتر برای دوربین داشته باشین. دوربین رو روی حالت Bulb بذارین و یک بار دکمه شاتر رو بزنین. تا زمانی که دوباره شاتر رو نزنین، نوردهی ادامه داره. با زدن شاتر برای بار دوم، نوردهی متوقف میشه. راه دیگه اینه که از ماژول Wi-Fi که اکثر دوربینهای مدرن و جدید دارن، استفاده کنین.

همزمان که نور محیط قوی‌تر میشه، مدت زمان نوردهی به تدریج کم و کمتر میشه. شما باید یاد بگیرین که برای هر سوژه‌ای، چه سرعت شاتری مناسبه و بعد تنظیماتتون رو مطابق با اون سوژه انجام بدین.

ISO

ISO روی هر دوربینی، رفتار متفاوتی داره. بنابراین برای تعیین حداکثر ISO بدون نویز زیاد، باید آزمون و خطا انجام بدین. لطفا توجه داشته باشین که عکسهای داخل فضای تاریک با ISO بالا، نویز بسیار بیشتری نسبت به عکسهایی که همون ISO رو دارن اما نور کافی توی محیط وجود داره.

در واقع، تنها زمانی نیاز به دستکاری ISO هنگام طلوع آفتاب دارین که سوژه شما متحرک باشه. مثل موج آب یا پرنده‌ها. در تمام موارد دیگه، ISO رو روی 100 نگه دارین. همچنین من توصیه میکنم که توی عکسهای لانگ اکسپوژر، ISO رو تا حد ممکن روی کمترین مقدار بذارین. چون در غیر اینصورت، نویزهای اضافی هم توی عکستون ایجاد میشه.

 

نتیجه گیری

به اعتقاد من، طلوع آفتاب جادویی‌ترین زمان کل روزه. در واقع زمانیه که میتونیم کاملا به طبیعت متصل بشیم. من همیشه به ماجراجویی‌های عکاسی از طلوع آفتاب علاقه دارم. عکاسی از طلوع اونقدر منو هیجان زده میکنه که بیدار شدن ساعت 3:30 نصفه شب برام سخت نیست. شما هم همین الان ساعتتون رو تنظیم کنین و از طلوع آفتاب فردا عکاسی کنین! مطمئنم لذتش براتون وصف نشدنیه!